SAKO
SAKO (System Automatycznego KOdowania) to język algorytmiczny polskich komputerów: XYZ, ZAM-2 i ZAM-41 nastawiony na otrzymywanie efektywnego kodu. Miał statyczny przydział adresów i strukturę blokową. Można w nim było wstawiać wstawki w makroasemblerze SAS.
Najbardziej charakterystyczną cechą SAKO są polskie komendy np CZYTAJ, SKOCZ DO.
Przeznaczony przede wszystkim do programowania obliczeń numerycznych. Z większych systemów w WAT powstał w nim system obliczeń metodą elementów skończonych.
[edytuj] Przykład rozkazów
Polecenia obsługi pamięci bębnowej komputera ZAM-2:
PISZ NA BEBEN OD 100: A, B, *C
Zapisuje na bębnie, począwszy od adresu 100, kolejno: słowa A i B oraz blok (tablicę) C o wcześniej zadeklarowanej wielkości.
CZYTAJ Z BEBNA OD 100: A, B, *C
Czyta z bębna, począwszy od adresu 100, kolejne słowa i umieszcza w zmiennych A i B oraz bloku (tablicy) C.
[edytuj] Literatura
- Leon Łukasiewicz, Antoni Mazurkiewicz "System automatycznego kodowania SAKO" Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, Wrocław-Warszawa-Kraków 1966 r.
ABAP • Ada • AWK • Asembler • C • C++ • C# • COBOL • Common Lisp • D • Forth • Fortran • GAUSS • Icon • Java • JavaScript • Lisp • Modula 2 • Ocaml • Oberon • Object Pascal • Objective-C • Pascal • Perl • PHP • PL/SQL • Python • REXX • Ruby • SAS 4GL • sh • Smalltalk • Snobol • SQL • Visual Basic • VB.NET
Akademickie
Comal • Eiffel • Haskell • Logo • MCPL • ML • Nemerle • Prolog • Scheme
Historyczne
ALGOL • APL • BASIC • Clipper • JAS • MUMPS • PLAN • PL/I • PL/M • SAKO * SAS (asembler) • Simula
Ezoteryczne
INTERCAL • Brainfuck • BeFunge • Unlambda • Malbolge • Whitespace • False • HQ9+ • Shakespeare • Whirl • Ook